logo

Ludzki mózg, pracując całą dobę, wymaga więcej wody niż jajakolwiek inna część ciała. Zazwyczaj w mózgu znajduje się około 20% całej krwi, która krąży w ciele. Ocenia się, że jego komórki składają się w 80 % z wody...

10207532 Zrzutekranu2017 12 05o22.37.25

Aby podtrzymać wszystkie swoje niezwykłe procesy i efektywność, mózg potrzebuje wody. Niedobór wody w tkance mózgowej ogranicza dostawy energii do mózgu, a tym samym podważa wiele z jego funkcji życiowych powodując stan, który wiekszość nazywa depresją.

Przy obniżonych zasobach energetycznych mózgu nie jesteś w stanie wypełniać swoich zadań zarówno w sferze fizycznej, osobistej, jak i społecznej. Co więcej, następnie ulegasz uczuciu strachu, niepokoju, gniewu, a także wielu innym zaburzeniom emocjonalnym.

Mozesz czuć się:

  • Zupełnie pozbawiony energii,
  • Ospały
  • Zestresowany
  • Przygnębiony.

Odwodnienie a przewlekłe zmęczenie

Przewlekłe zmęczenie w dużej mierze spowodowane jest postępującym odwodnieniem mózgu. Niewystarczająca ilość wody w organizmie uniemożliwia usuwanie wszystkich odpadów przemiany materii, komórek z mózgu, oraz innych ważnych czesci ciała.
To, co cierpiący na zespół chronicznego zmęczenia określają jako „przytłumione myślenie” jest faktycznie dokładnym opisem łagodnych zatorów w mózgu.

Zespół chronicznego zmęczenia nie jest dolegliwością na całe życie i może zniknąć spontanicznie, kiedy cierpiąca na nie osoba przestaje pobudzać odwodniony mózg kofeiną, tytoniem, lekami, produktami pochodzenia zwierzęcego (ograniczyć) oraz rozpocznie konsekwentny program oczyszczania, nawilżania i odżywiania organizmu.

Reakcja na stres - odwodnienie

Kiedy ciało jest odwodnione, zmuszone zostaje do podjęcia walki o życie - podobnej do tej podczas głodu lub sytuacji, gdy istnieje konieczność zastosowania reakcji „walcz lub uciekaj”. Odpowiada ono na taki kryzys poprzez zmobilizowanie kilku silnie działających hormonów - np. adrenaliny, endorfin, kortyzonu, prolaktyny, wazopresyny i reniny-angiotensyny (RA). Endorfiny, na przyklad, pomagają nam wytrzymać ból i stres oraz pozwalają na dalsze wykonywanie większości zadań organizmu - działają jak naturalne leki przeciwbólowe.
Z kolei kortyzon mobilizuje zasoby energii i podstawowych skladników odżywczych w czasie kryzysu. Hormon ten faktycznie pozwala organizmowi przetrwać, żywiąc się własnymi zasobami, czyli w sytuacji uzasadnionej podczas głodu. Niemniej jednak zbyt często przeciążany układ współczólny (odpowiada za reakcje stresowe - walcz, uciekaj) wywołuje nadmierną produkcję kortyzonu. Ciało nie jest w stanie się zregenerować, a jedynie pobiera zmagazynowane zasoby energii - stąd też widzimy, jak osoby przeżywające silny stres tracą szybko na wadze.

Oczywiście taka sytuacja jest dla organizmu bardzo stresująca i potencjalnia niebezpieczna, co obrazują emocjonalnie stwierdzenia:

  • nie daję rady
  • to mnie przerasta

W momencie kiedy rezerwy organizmu zostaną wyczerpane, przestaje on funkcjonować prawidłowo, a objawy chorobowe znacznie się pogarszają.

Zwężanie naczyń krwionośnych

Kiedy komórki ciała są niedostatecznie zasilane wodą, przysadka mózgowa wytwarza neuroprzekaźnik - wazopresynę. Hormon, który „ściska” układ naczyniony, czyli naczynia włosowate i tętnice. Jest to zabieg niezbędny do podtrzymania ciśniena na wystarczającym poziomie, aby układ naczyniowy mógł dalej dostarczać wodę do komórek. Ma to jednak jeden minus - krew przepływająca przez zwężone tętnice i żyły zaczyna napierać pod większym ciśnieniem, co z czasem uwydatni się jako nadciśnienie - tak powszechnie obecnie.

Wysokie ciśnienie krwi jest powszehnie spotykaną przypadłością osób odwodnionych.
Co więcej, w wyniku odwodnienia kurczą się także drogi żółciowe, co jest bezpośrednią przyczyną tworzenia się kamieni żółciowych.

Alkohol a odwodnienie

Picie napojów alkoholowych hamuje wydzielanie wazopresyny, co jeszcze bardziej zwiększa odwodnienie komórkowe.
Spożywanie alkoholu w nadmiernych ilościach może spowodować niezbepiecznie wysoki poziom odwodnienia.
Typowy kac, ktory pojawia się „dzień po” libacji, to przecież nic innego, jak stan silnego odwodnienia komórek mózgowych. Aby przerwać „suszę” wywołaną alkoholoem, organizm musi wydzielić więcej hormonu stresu (nadmiar szkodzi), a także endorfin (znieczulenie, poprawa samopoczucia). Regularne spożywanie alkoholu przez kilka miesięcy lub lat, powoduje dalsze odwodnienie, a produkcja endorfin przybiera formę uzależniania. Człowiek wpada wówczas w błędne koło, które doprowadzić go może do alkoholizmu - choroby, która niszczy życie osobiste i niesie za sobą wiele poważnych skutków społecznych.

Zatrzymanie wody

Układ renina-agniotensyna (RA) jest aktywowany, gdy w ciele brakuje wody.
Ten doskonale zaprojektowany system wykorzystywany jest do zatrzymania wody tam, gdzie to możliwe. Zleca on nerkom ograniczenie wydalania moczu i zaciska układ naczyniowy - szczególnie w miejscach, które nie mają takiego znaczenia dla przeżycia, jak mózgu i mięsień sercowy.
Co więcej, zwiększa się wtedy wchłanianie sodu (soli), która pomaga organizmowi utrzymać resztki wody. Dopóki ciało nie powróci do normalnego poziomu nawodnienia, dopóty układ RA pozostaje aktywny. W dłuższej perspektywie nie jest to jednak optymistyczna wiadomość. Napór krwi na ściany narczyń krwioności pozostaje nienaturalnie wysoki, co powoduje ich uszkodzenia, znane też jako choroby układu krążenia.

To, który element zacznie się pierwszy „sypać” jest kwestią indywidualną dla każdego z nas. Nie warto jednak chcieć to sprawdzić, a lepiej zacząć w porę reagować i odwracać to, cośmy swoim trybem życia sobie uczynili.

Uszkodzenia nerek

Zatrzymanie moczu w nerkach i nadciśnienie tętnicze może doprowadzić do ich uszkodzenia.
Leczenie konwencjonalne składa się głównie z leków moczopędnych (pobudzających wydalanie moczu) i ograniczenia spożycia soli.
Oba te sposoby mogą mieć poważne wady.
Leki moczopędne, które są wykorzystywanie do unormowania ciśnienia, a także zmniejszone spożycie soli, mocno osłabiają ogromne wysiłki organizmu, aby zachować tę niewielką ilość wody, jaka mu pozostała do wykonywania normalnych zadań komórkowych. Powstała w ten sposób reakcja na stres powoduje dalsze powiększenie odwodnienia i w ten sposób zatacza się błędne koło, gdzie leczenie objawowe powoduje z czasem więcej szkód, niż pożytku.

 MOŻE CIĘ ZAINTERESUJE:

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym ZDROWOPEDIA może działać lepiej. Więcej informacji znajdziesz Tutaj.